بازگشت
ایلیا: این غمی که در چشم هایم می بینی ، بخشی از سرگذشتم است. تنها بخش کوچکی است و فقط چند روز دوام دارد. فردا، وقتی به طرف اورشلیم به راه بیفتم، دیگر آن قدرت قبل را ندارد، و کم کم ناپدید می شود. وقتی در مسیری که همیشه می خواسته ایم، حرکت کنیم، غم تا ابد دوام ندارد.
پسرک: همیشه لازم است که آدمی برود؟
ایلیا: همیشه لازم است که آدمی بداند کی یک مرحله از زندگی اش تمام شده.
اگر بعد با لجاجت به آن چنگ بیندازی، لذت و معنای بقیه ی مراحل زندگی ات را از دست می دهی.
بعد خطرش هست که خدا تمام وجودت را به لرزه بیندازد تا سر عقل بیایی.
پسرک: خدا خیلی سخت گیر است؟
ایلیا: فقط در مقابل برگزیدگانش
\ کوه پنجم Paulo Coelho \
پی نوشت: امتحانام دیگه تموم شد. البته یه اخلاق اسلامی مونده که 17هم اونم تموم میشه. لازمه من هم بگم تو این مدت برای تک تک شما دوستای خوب، برای تک تک وبلاگاتون، برای
تک تک کامنتهاتون، برای تک تک حرفاتون و .... تنگ شده؟! 